یك دوست معمولی هیچ گاه نمی‌تواند گریه تو را ببیند.

یك دوست واقعی شانه‌هایش از گریه تو ترِ خواهد شد.

دوست معمولی اسم كوچك والدین تو را نمی‌داند.

دوست واقعی شاید تلفن آنها را نوشته باشد.

دوست معمولی یك جعبه شكلات برای مهمانی تو می‌آورد.

دوست واقعی زودتر به كمك تو می‌آید و تا دیر وقت برای تمیز كردن می‌ماند.

دوست معمولی از دیر تماس گرفتن تو دلگیر و ناراحت می‌شود.

دوست واقعی می‌پرسد كه چرا نتوانستی زودتر تماس بگیری؟

دوست معمولی دوست دارد به مشكلات تو گوش دهد.

دوست واقعی سعی در حل آنها می‌كند.

یك دوست معمولی مانند یك میهمان عمل می‌كند و منتظر می‌ماند تا از او پذیرایی شود.

دوست معمولی می‌پندارد كه دوستی شما بعد از مرافعه تمام می‌شود.

یك دوست واقعی می‌داند كه بعداز مرافعه دوستی محكم‌تر می‌شود.

یك دوست واقعی كسی است كه وقتی همه تو را ترك كرده‌اند با تو می‌ماند.